Era askotako hainbat erakunde, haien artean SOS RACISMO/SOS ARRAZAKERIA,
aspaldidanik salatzen aritu gara pertsonak beren jatorria dela-eta baztertu edo
diskriminatzen dituen edozein lege, arau edota xedapen legal nahiz administratibo.
Onartezina da zuzenbidezko estatu batean apartheid juridiko bat existitzea
-Atzerritartasun Legea horixe da, ezbairik gabe- ondorio nagusi bezala segregazio
politikoa dakarrena, legearloan, lan-arloan, gizarte-arloan, etab.
Ziur gaude, eta hori da gure abiapuntua, edozein atzerritartasun Lege arrazakeria
intituzionalaren agerpen osatuena dela, estatuik beretikbereizten baitira bi
herritar mota: batzuk herritartasun eskubide osoekin, beste batzuk eskubide
gutxiagorekin edo betere eskubiderik gabe. Pertsona jakin batzuek -etorkinek eta
Europaz kanpotiko iheslariek- jasaten duten bereizketa edo segregazio objektibo
hau, askatasunaren eta oinarrizko eskubideen murritztapennarekin, ez da ez
segregazio berria, Atzerritartasun Legearen egungo erreformaren fruitua. Lege
berarekin -1985. zein 2000.urteko bertsioetan- sortzen den segregazio objektiboa
da. Abian dagoen Legearen kontraerreformak, Partido Popular-ek bere hausteskunde
programan iragarritakoak, segregazio hori handitu baino ez du egingo, estatuko
Gorteetan alderdi horrek duen gehiengo parlamentarioa baliatuz.
Iragarri zuten bezalaxe, Atzerritartasun Legearen erreforma -jadanik
parlamentu-izapidean - burutzen ari dira. Hemen bizi eta lan egiten duten milaka
pertsonaren oinarrizko eskubide jakin batzuen mugatze eta murriztea gauzatu egingo
da, besteak beste Honakook desagertu edo mugatuz: boto-eskubidea,
bilkura-eskubidea, grebarako eskubidea eta alkarteak sortzeko eskubidea, agiririk
ez duten pertsonentzat.
Egoera honetan, nor ausartzen da demokraziaz mintzatzen? Aski dela esan behar dugu.
Benetako gizarte demokratikoak dira guzti-guztiak herritarrak direla oinarri gisa
hartzen dutenak. Hau da pertzona guztientzako eskubide - eta aukera - berdintasunean
oinarritzen diren gizarteak.
ARABAKO SOS ARRAZAKERIA